çok önceden zehirlenme, atlama, kanama gibi birkaç yöntemi denemeye çalışmış, başarısız olmuştum.ama o zaman yapmamın sebebi kurtulmaktı. şimdi ise daha farklı..budist (vb, yalıtılmış) olmayı düşünüyorum fakat, ondan önce şu duygularımı atmam gerek, kendime zarar veren. fakat insanlar yaşadıklarımı, içimi göremiyor ki, bunların kelimeyle ilgisi yok, hepsinden aynı anda hem nefret ediyorum, hem umursamıyorum (ististanalar hariç). özellikle kızlardan ve duyguya bulaşan herkesten tabi.ama onlara, beni ne kadar yalnız bıraktıklarını anlatmak istioyurm. aslında teker o salaklara (İKB*) bunu defalarca anlatsam da, anlamıyorlar, umursamıyorlar ki. o salak kızlar (ikb*), duygu sömürücüleri, yetersiz bilinçli hep sürüklenen varlıklar.. off. neyse, onlara teker teker  anlatıyorum ama olmuyor, uğraşmaktan sıkılmak sırun değil ama duygum olduğu sürece o salakların (ikb*) yüzünden baya acı çekiyorum ama, anlamamalrını anlayamıyorum.. ya hepsini öldürmeliyim (ikb*) , ya da hepsine ölerek göstermeliyim bunu, anlamıyorlar ki aptallar.. off. yalnız bırakıyorsunuz beni siz, küçük bir duygu istediğim halbuki.   *: istisnalar kaideyi bozmaz.